Method Acting

Relinde quote_3

Op het Nederlands Film Festival ging de korte film Melany van regisseur Ruben Broekhuis en producent Herman Slagter in première.

Ik lig op de bank in de woonkamer. De verwarming staat aan, ik drink een warme kop thee en eet een stuk chocola terwijl ik met vriendinnen app. ‘Het gaat door!’ app ik. ‘We gaan de korte film maken. Ik ga een junk spelen!” Een dakloze junk. Er zijn geen personages te bedenken die verder van me af staan. Na één slechte ervaring met het roken van marihuana heb ik besloten dat drugs niet mijn ding is. Ik heb altijd een veilig thuis gehad. Ik heb een hekel aan kamperen, terwijl mijn personage blij is dat ze een afgeragde caravan heeft kunnen claimen als woning.

Ik moet iets doen. Me goed voorbereiden. Ik loop mijn balkon op. Schoongepoetste vlonders lachen me toe. Een tuinsetje met zachte kussens nodigt me uit om te gaan zitten en de plantjes staan er mooi bij. Dit moet anders. Ik zet mijn planten binnen (behalve een stervende, die heeft de juiste sfeer te pakken) en klap het tafeltje in. De kussens berg ik op. De vlonders storen me. Ik pak wat grote vuilniszakken en begin ze los te trekken. Eén voor één verdwijnen de mooie stukken hout in de grijze zakken. Als de zak vol is knoop ik hem dicht en geef hem een mooie plek op het balkon. Een paar uur later heb ik het lelijkste balkon van de flat (wat een prestatie op zich is, in Rotterdam IJsselmonde). Een kale tuinstoel staat op de betonnen ondergrond, omringd door vuilniszakken en een stervende plant. De losse aarde die onder de vlonders was gaan rotten heb ik laten liggen om het geheel nog mistroostiger te maken. Ik pak een glas alcohol en mijn shag (net gekocht, ik rook niet) en begin te draaien.

De avond valt. Ik zit er nog. Mijn keel hees van de shag en mijn hoofd duizelt. Dit is niet genoeg. Ik moet een stap verder. Naar buiten, de flat uit. Ik pak mijn jas en vertrek. Even overweeg ik om zonder sleutels weg te gaan zodat ik me écht even dakloos voel, maar dat durf ik niet. Mijn mobiel laat ik wel thuis. Beneden kom ik aan bij het park. Het is donker en heeft geregend. Een politiewagen rijdt langs, ik voel me bekeken. Stel dat ze me vragen wat ik aan het doen ben, zal ik dan als actrice Relinde antwoorden of als personage Melany? Terwijl ik de mogelijke risico’s en consequenties van deze keus afweeg, rijdt de politiewagen langzaam door. Ik haal diep adem en loop het park in.

Hoe kies je een plek om te slapen? Wat weegt zwaarder: een droge of een zachte plek? Ik dwaal wat rond door het park. Ik wil een beschutte plek, zodat ik niet gezien kan worden. Misschien toch een stukje terug, bij dat kleine paadje. Is dit goed? Ik zie niks. Een tak schiet in mijn gezicht. Ja, daar is het goed. Ik wurm me tussen de bosjes en ga voorzichtig zitten. Een beetje klam is het wel, maar dat zal er wel bijhoren. Daar zit ik dan. En nu? Moet ik hier slapen? Ik ben gek. Nee, dit is goed. Even voelen hoe het voelt. Alles voor de kunst. Ik probeer te gaan liggen. Waar leg ik mijn hoofd op? Nu snap ik waarom daklozen een capuchon hebben. Ik trek mijn kraag wat verder omhoog. Wat is het koud. Het vriest licht. Ik begin te rillen. Ik stop mijn handen in mijn zakken. Ik voel mijn sleutels. De sleutels van mijn flat. Mijn eigen flat. Met een zacht bed. En een warme douche. Nee, niet aan denken, nu even dit ervaren. Ik haal diep adem en probeer te ontspannen. Een geluid. Geritsel. Wat is dat? Een beest? Ik schiet overeind. Wat leeft hier ’s nachts? Ik zie niks. Daar is het weer, nu dichterbij. Ik schuif een stuk op, mijn hand glijdt in de modder. Warme douche. Zacht bed. Weer een geluid. Sleutels in mijn zak. Geritsel, vlakbij nu. Ik spring op en ren het park uit, naar huis.

Morgen weer proberen.

Raymond Thiry Relinde de Graaff

Melany
Een korte film van Ruben Broekhuis
Cast: Relinde de Graaff, Raymond Thiry, Jade Yilmazoglu en Martin van der Starre
Productie: Herman Slagter, Riverpark Films
Powered by Nieuw Nederlands Film Platform
www.facebook.com/melanyfilm

korte film Melany

Over de korte film Melany:

Welke rol zou ik als actrice graag nog willen spelen, vroeg ik me af. Als ik daklozen zie, vraag ik me altijd af hoe iemand in dat leven terecht gekomen is. Wat voor geschiedenis zou zo iemand kunnen hebben? Ik besloot op de Rotterdamse producent Herman Slagter af te stappen, met de vraag of hij een korte film wilde produceren over een junk. Hij koppelde me aan regisseur Ruben Broekhuis, met wie ik het scenario voor de korte film Melany ontwikkelde. Dankzij het NNFP konden we de korte film maken, die in 2015 op het Nederlands Film Festival in première ging. – Relinde de Graaff

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *