Paashaas

acteurs

Sinds mijn afstuderen aan de Toneelacademie Maastricht bekijk ik dagelijks auditieoproepen op internet. ‘Professionele actrice met veel camera-ervaring gezocht.‘ ‘Acteurs gezocht voor internationaal filmproject.’ ‘Wanted: professional actress!’. Genoeg werk dus, mooi zo. Even kijken wat de vergoeding is. ‘Voor mensen die ver moeten reizen, worden reiskosten vergoed.’ ‘Bij een goede samenwerking zullen we je hierna voor betaalde klussen inhuren’. Of deze: ‘Wij bieden een fijne werksfeer en een lekkere lunch.’

Lang niet alle Nederlandse acteurs kunnen leven van alléén acteren. Veel acteurs, waaronder ikzelf, verbreden zich. Als mensen vragen wat ik doe, twijfel ik. Zou het erg verwarrend zijn als ik antwoord met: “Ik ben actrice, presentatrice, voice-over, scenarioschrijfster, regisseuse, producent, marketingmanager, webmaster en sales manager bij een videoproductiebedrijf”?

Superdruk

Behalve de verbreding van werkzaamheden die nog enigszins te maken hebben met het vak, hebben veel acteurs één of meerdere bijbanen om rond te komen. De meesten verzwijgen dit. Probeer het maar eens uit. Vraag een acteur of hij rond kan komen van zijn vak. Hij zal wat zenuwachtig van de ene op de andere voet wippen, een hand door zijn haar halen en zijn ogen kijken langs je heen wanneer hij zegt: “Jawel, tegenwoordig lukt dat wel, ja.” Erachteraan volgt onzeker: “Ik ben superdruk”. Acteurs zijn bang dat ze niet serieus worden genomen als ze toegeven dat ze naast hun vak nog 24 uur per week achter de bar staan of post bezorgen.

Zelf begon ik al jong met bijbaantjes – ik wist tenslotte dat ik actrice zou worden. Ik begon bij de afhaal van een Chinees-Indisch specialiteitenrestaurant. Daarna vervolgde ik mijn carrière als babysitter, kledingverkoopster, receptioniste, lerares Engels, Zwarte Piet, administratief medewerkster, propper in Madrid, paaldansinstructrice en evenementenbeveiliger.

De meeste banen hebben me iets geleerd. Als lerares leerde ik veel van didactiek, als propper ontwikkelde ik sociale vaardigheden, dankzij het paaldansen bleef ik in vorm en als beveiliger leerde ik voor mezelf opkomen. Van sommige banen ben ik er nog steeds niet achter wat ik ervan heb geleerd.

Taboe doorbreken

Het dieptepunt in mijn bijbaancarrière. Het is 32 graden. Ik sta op straat in een wollen paashazenpak met een enorm pluchen hazenhoofd paaseieren uit te delen. Het zweet gutst in stralen van mijn hoofd mijn paashazenlijf in. Er zitten twee kleine kijkgaatjes in het kolossale hoofd, en wanneer ik mijn kin op mijn borst druk lukt het me om er iets door te zien. Krampachtig hou ik mijn mandje eieren vast en zwaai ik met mijn vrije hand quasi-vrolijk om me heen. Een moeder met kind loopt langs. “Kijk eens wat een schattig konijntje!” hoor ik haar op hoge toon zeggen. “Die is nep”, antwoordt het kind, grijpt een handvol paaseieren uit mijn mandje en loopt door.

Wie weet zal het er ooit van komen dat ik van mijn vak zal kunnen leven. Acteursbelangenvereniging ACT strijdt voor CAO verbeteringen en goede ZZP regelingen in de branche. Vooruitgangen worden geboekt, onderzoeken worden gepubliceerd en het gesprek wordt aangegaan om de sector te verstevigen. Ik stel voor dat we tot die tijd het bijbanen-taboe doorbreken en gewoon hardop zeggen wat we doen. Bijvoorbeeld: “Ik ben Roy, ik ben acteur en pak rijstewafels in.” En terwijl we uien sorteren of bol.com pakketjes inpakken, weten we waar we het voor doen: om de dag erna weer het mooiste vak op aarde uit te mogen oefenen.

2 thoughts on “Paashaas

  1. Mooi geschreven Relinde en -zoals Thijs zegt- ook erg leuk om te lezen. Ik wens je veel succes om uiteindelijk.van je droombaan te kunnen keven. Groetjes, Ria.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *