Stemactrice

Relinde stemactrice

Ik zit in de auto. “Bij de pinken zijn, bij de pinken zijn, bij de pinken zijn, ik mix de whisky in de whiskymixer”, herhaal ik steeds, gevolgd door een luide ‘EH’ terwijl ik mijn tong uit mijn mond steek. Ik ben mijn stem aan het opwarmen terwijl ik naar de studio rijd. ‘EH’ doe ik nog eens, mijn tong weer uit mijn mond stekend. De bestuurder naast me kijkt me wat vreemd aan. Dat is de reden dat ik niet met de trein naar mijn werk ga.

More is more

5 jaar geleden ben ik begonnen als stemactrice. Van acteren alleen kwam ik niet rond en als klein meisje had ik altijd al gedroomd van het inspreken van tekenfilms. Het cassettebandje van De Kleine Zeemeermin kon ik dromen, in mijn ogen had stemactrice Laura Vlasblom de leukste baan op aarde. Via Cultuur & Ondernemen volgde ik een opleidingstraject bij Ben Maasdam in Rotterdam. Daar leerde ik hoe ik een boodschap kon overbrengen met niets anders dan mijn stem. Het was even wennen. Nadat op de Toneelacademie Maastricht alle ‘overacting’ eruit was gedrild, had ik nu het gevoel dat ik gigantisch aan het overacteren was. ‘Less is more’ ging niet meer op, het was nu ‘more is more’. Daarnaast moest ik praten alsof ik constant aan het glimlachen was, maar dan zonder te glimlachen. Ik moest leren lachen met mijn ogen zodat de lach wel in mijn stem te horen was maar mijn articulatie niet verstoorde.

Stemdemo’s

Aan het eind van de cursus namen we demo’s op, waar ik mijn verschillende ‘sounds’ kon laten horen. Na het rondsturen van mijn demo’s kon ik aan de slag als stemactrice. Ik deed ervaring op bij het inspreken van animatieseries, podcasts en radioreclames. Inmiddels is het stemacteren een belangrijk deel geworden van mijn werkzaamheden.

Animatieseries inspreken

Het leuke van het inspreken van animatieseries is dat je dezelfde avonturen mag beleven als je karakter. Als Emily Jones beland ik in een elvenwereld in de serie Lego Elves. Als slimme kip Professor Kakeltok doe ik de mooiste uitvindingen in Danger Mouse. En als alien-katje Gark beleef ik de mafste avonturen in verschillende dimensies in Undercover Kat. Tijdens het inspreken van een Disney-game had ik veel lol met alle vechtkreten die ik mocht slaken en bij het inspreken van een Rotterdams animatiefiguur voor DPI heb ik mijn Rotterdamse accent op kunnen frissen.

Hoog tempo

Je moet soms snel werken in animatieland. Vaak krijg je de zin één keer in het Engels te horen, om hem vervolgens in hetzelfde ritme in het Nederlands te doen. Het inspreken van een tv- of radioreclame is andere koek, dan heb je ruim de tijd om een paar zinnen op de juiste manier in te spreken. Ook voor bioscoopfilms wordt meer de tijd genomen om alles er perfect op te krijgen.

stemactriceVoice-overs inspreken in mijn thuisstudio

Thuisstudio

Tijdens mijn opleidingstraject raadde Ben Maasdam mij al aan om eigen opnamemateriaal aan te schaffen zodat ik thuis ook voice-overs op kon nemen. De gerenommeerde studio’s worden daar niet altijd blij van, maar naar mijn mening zijn deze voice-overs voor een andere doelgroep geschikt. Ik zou altijd aanraden om TV- en radioreclames, luisterboeken en andere hoge kwaliteit producties in een professionele studio op te nemen. Het resultaat is daar altijd stukken hoger dan met mijn eigen apparatuur. Maar voor een online bedrijfsvideo of –animatie is er niet altijd voldoende budget om een geluidsstudio in te schakelen. Doordat ik dit type voice-overs in mijn thuisstudio kan opnemen, kan ik snel en tegen een lager tarief leveren.

Stem kwijt

Eén keer ging het mis. Mijn pasgeboren zoontje was precies 5 weken oud en ik zat alweer in de studio. Ik zat vrolijk te miauwen in mijn rol als alien-katje Gark. Na ruim drie uur gebeurde het: ik raakte plotseling mijn stem kwijt. Misschien was mijn stem het niet meer gewend na 1,5 maand nietsdoen, misschien waren het de gebroken nachten of wellicht eiste mijn lichaam nog wat extra rust na de bevalling op. Hoe dan ook: ik klonk als een alien-katje dat al tien jaar teveel rookte. Technicus René kwam niet meer bij van het lachen bij mijn pogingen om de zinnen er zo normaal mogelijk uit te laten komen. Regisseur Hein ging bij productie navragen of het laatste deel een andere keer opgenomen kon worden, maar de deadline was dezelfde middag nog. Gelukkig bleven de mensen met wie ik werkte er rustig onder en konden we er ook wel de humor van inzien, maar ik heb me zelden zo lullig gevoeld. Hein haalde een kop warme thee met honing voor me en een extra lepel om de honing rechtstreeks te kunnen eten. Met de methode ‘hap honing – zin inspreken – hap honing – zin inspreken’ kregen we het laatste stuk van de aflevering er goed op. Peentjes (en honing) zwetend verliet ik de studio. Sindsdien ben ik extra dankbaar dat ik dit leuke werk mag doen en probeer ik goed voor mijn stem te zorgen. Bijvoorbeeld door een goede opwarming. EH!

voice-over vrouwIn de studio van Wim Pel Productions

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *